Αναρτήσεις

ΤΑ ΦΑΣΙΣΤΑΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ!!!!

Εικόνα
Της Ειρήνης Μαρούπας

Πολύ καιρό το σκέφτομαι κι όλο το αναβάλλω. Όχι μόνο να το γράψω αλλά και να το σκεφτώ. Αρχικά φουντώνω, μετά στενοχωριέμαι, μετά το καταπνίγω μην με πιάσει κατάθλιψη. Πώς κατάντησε η αριστερά που αγαπούσα και ψήφιζα και στην οποία έλπιζα κάποτε. Τέλος το ξεχνώ, μην και αηδιάσω και σιχαθώ όσα σήμαινε και συμβόλιζε η αριστερά. Αυτόν τον εξευτελισμό προσπάθησε στην προηγούμενη βουλευτική περίοδο, κι εξακολουθεί μετά μανίας να επιδιώκει, η δεύτερη φορά αριστερή κυβέρνηση.

Αλλά έφτασε η ώρα. Να ξεκαθαρίσουμε. Να τους τελειώσουμε. Να τους πετάξουμε με την βία από το μυαλό μας. Να ξεβρωμίσουμε το συναίσθημά μας. Να αποκαταστήσουμε τις αρχές και τις αξίες της αριστεράς από τους αντιδημοκρατικούς, αυταρχικούς, αγράμματους, αδαείς, ακαλλιέργητους, που χρησιμοποιούν την βία και τον αυταρχισμό.

Αυταρχισμό εμβαπτισμένο (νομίζουν), στις αριστερές ιδέες (που δεν είχαν ούτε είναι ικανοί να αποκτήσουν). ΑΡΑ ΘΕΜΙΤΗ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΗ, ΒΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ ΚΑΘΟΤΙ ΑΜΦΟΤΕΡΟΙ, η βία και ο…

Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΒΛΑΚΕΙΑ

Εικόνα
Του Νίκου Καραβέλου

«Κανείς δεν κρύβεται από το παρελθόν».
Απόφθεγμα παλαιό και διαχρονικό. Ισχύει erga omnes (έναντι όλων). Aφορά κυρίως τους «δυνατούς», που, θρασυνόμενοι, εννοούν την ισχύ τους αιώνια. Στον ισχυρισμό τους αυτόν συμπαρατάσσονται, εν αρμονία, η κακοήθεια και η βλακεία.
Η ρήση, βεβαίως, αφορά και πολλούς από τους αδυνάτους, που υποταγμένοι παρακολουθούν τη ραγδαία μεταμόρφωσή τους σε ανδράποδα, δηλαδή, σε δούλους προς πώληση. Κάποιοι μάλιστα, προσαρμοσμένοι πλέον, προκρίνουν για την εκπαίδευση των παιδιών τους τη γερμανική γλώσσα ως την πλέον, προφανώς, κατάλληλη προς συνεννόηση ανάμεσα σε αφεντικά και σε «ευνοημένους» δούλους.
Άλλοι ελπίζουν ότι οι καπιταλιστές κάποια στιγμή θα χαλαρώσουν τα λουριά, καθώς η βαρβαρότητα, λένε, δεν αποτελεί λύση. Λησμονούν ότι γνώρισμα των αρπακτικών είναι ο βρυχηθμός και των καπιταλιστών η αποθηρίωση.
Το παρελθόν παίζει παιχνίδια και πολλές εκπλήξεις επιφυλάσσει. Ας λένε οι «νεκροθάπται» πως έθαψαν το λαϊκό κίνημα τελεσίδικα. Τούτο αν…

Χριστούγεννα: Ο «αριστερός» παγετώνας…

Εικόνα
Στα φετινά Χριστούγεννα ζούμε την ΚΟΛΑΣΗ της «αριστερής» κυβέρνησης.
Η ΦΡΙΚΗ δίχως τέλος διαιωνίζεται με την ΑΠΑΤΗ των «αριστερών» διαχειριστών-ανδρεικέλων του 4ου Ράιχ…
Και με τη συναινετική στήριξη όλων των κομμάτων του δωσίλογου νεοφιλελευθερισμού: ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ- Λεβέντης…

Η χριστουγεννιάτικη, συναινετική τους ΠΡΑΞΗ: Η υπερψήφιση του Συμφώνου Συμβίωσης!!!

Η διαιωνιζόμενη αυτή φρίκη είναι ένας επικίνδυνος παγετώνας: Μας ρίχνει κάτω από το μηδέν…

Μας βυθίσει στην άβυσσο και της πολιτικής και ηθικής εξαθλίωσης, σε μια υποταγή δίχως τέλος…

Σε άλλες εποχές –αγωνιστικής ανάτασης και ευαισθησίας- δεν θα μπορούσε να καγχάζουν, με τέτοια προκλητικότητα και αυθάδεια, οι «βρικόλακες του σκότους»: Οι ληστοσυμμορίες της τοκογλυφικής κακουργίας και τα «ιερατεία» των ανδρεικέλων τους (ιδιαίτερα τα «αριστερά» ιερατεία και οι οργανικοί τους διανοούμενοι)…

Σήμερα, το σώμα της ελληνικής κοινωνίας μοιάζει να είναι ναρκωμένο και υπνωτισμένο. Και αυτή ακριβώς η αδράνεια, δηλαδή η παθητικότητα κα…

«Χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς»

του Νίκου Καραβέλου*

Η ποιητική φωνή του Κώστα Βάρναλη θα μπορούσε ίσως να χαρακτηριστεί ως αισθητική φωνή αντίστασης. Επίκαιρη και διαχρονική, ιδιαίτερα στις μέρες μας που ξένα και ντόπια αρπακτικά επιβουλεύονται τη σάρκα του κοινού μας χώρου.

Γιατί ο Βάρναλης αποκατέστησε την ουσία της ποίησης και γενικά της τέχνης στον πραγματικό της χώρο και χρόνο και στη θέση που την έταξε η ανθρώπινη περιπέτεια. Στο ψευδοερώτημα: τέχνη για την τέχνη ή τέχνη για τον άνθρωπο, ο ποιητής απαντάει με δυνατή φωνή: τέχνη από τον άνθρωπο για τον άνθρωπο.

Όπως κάθε μορφή τέχνης και η ποίηση είναι δημιούργημα της ανθρώπινης συλλογικότητας. Της πράξης και των συναισθημάτων μέσα στον χωροχρόνο. Χωρίς αυτά, χωρίς τον ανθρώπινο πόνο δεν υπάρχει ποίηση. Κάθε τι οργανικό ή ανόργανο, με τον λόγο παίρνει ζωή συμμετέχοντας στον ατέλειωτο κύκλο φθοράς και γέννησης. Τίποτα το μαγικό ή θεϊκό, τίποτα το ακατανόητο. Ο ποιητής δεν κάνει τίποτα περισσότερο από αυτόν που δουλεύει την πέτρα. Όπως ο Σωκράτης που ασκήθηκε α…

Η δυσκολία του να μείνεις αξιοπρεπής

Εικόνα
του Ανδρέα Γιατρά

Για δεκαετίες στην Ελλάδα μια σειρά από παράγοντες με πρωταγωνιστές τα Μ.Μ.Ε τον έντυπο και αργότερα ηλεκτρονικό τύπο προέβαλλαν ως ιδανικό για πρότυπο τον νεοπλουτισμό,τον μη ενεργό πολίτη, τον μη σκεπτόμενο άνθρωπο .
Η έννοια του λαού αντικαταστάθηκε με ένα χειραγωγούμενο όχλο,η κουλτούρα από την ψευτοκουλτούρα η θολοκουλτούρα,η τέχνη από την υποτέχνη,η γνώση από την αμάθεια η ημιμάθεια,το αυθεντικό από το δήθεν και ημιτασιόν.
Ένας λαός που είχε αφήσει στην άκρη τα ιδανικά και οράματα του,τις όποιες ιδέες και αξίες δεν ήταν δύσκολο να πειστεί ότι τα πάντα είναι το χρήμα.
Η αυξανόμενη ανάγκη επίδειξης του πλούτου και του εύκολου κέρδους οδήγησε μεγάλο μέρος του πληθυσμού να στραφεί σε ένα υπερκαταναλωτικό πρότυπο συμπεριφοράς στο οποίο κυριαρχούσαν οι υλικές και όχι οι ηθικές αξίες.
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια κοινωνία που αδιαφορεί για τα ουσιώδη προβλήματα,μια κοινωνία που δεν αγωνία για το τι μέλει γενέσθαι,μια κοινωνία που είναι έτοιμη να θυσιάσ…