Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δράση τώρα! Για την επιβίωση του ελληνικού λαού!


Δεν ξέρουμε για πόσο ακόμα θα μπορεί η κυβέρνηση να διαχειριστεί επικοινωνιακά το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα και ο λαός. Παίζουν κυριολεκτικά με τη φωτιά ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί της κυβέρνησης του, επιχειρώντας να δημιουργήσουν έναν ακόμη κύκλο ψευδαισθήσεων.

Μια ματιά γύρω μας είναι αρκετή για να καταλάβουμε ότι φτάσαμε σαν κοινωνία στο όριο της επιβίωσης!

Κάποιες σκόρπιες «φιλανθρωπικές» δραστηριότητες, κάποιες ανάλογου περιεχομένου πρωτοβουλίες της εκκλησίας, κάποιες μεμονωμένες κινήσεις κοινωνικής αλληλεγγύης, σε συνδυασμό με κάποια ατελέσφορα κυβερνητικά μέτρα, «κρύβουν» για λίγο ακόμα το μέγεθος του προβλήματος, που έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις.

Η απόλυτη ένδεια, η πείνα δεν αποτελούν πλέον απειλή. Είναι η σκληρή καθημερινή πραγματικότητα για εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά.

Η κατάσταση όχι μόνο δεν πρόκειται να βελτιωθεί, αντιθέτως αναμένεται να χειροτερέψει το χειμώνα όπου οι ανάγκες πολλαπλασιάζονται.

Δεν χρειάζεται να δούμε εικόνες της Αθήνας του χειμώνα του 1943, ή τον αριθμό των αυτοκτονιών να πολλαπλασιάζεται για να καταλάβουμε ότι για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΡΙΟ!



Στο χώρο που αφήνει η απογοήτευση, η μοιρολατρία, η παραίτηση, οφείλουμε να βρούμε τις δυνάμεις για να χτίσουμε ένα κίνημα κοινωνικής αλληλεγγύης με πρώτο στόχο την ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.

Τους επόμενους μήνες, τα επόμενα χρόνια, όλοι θα κριθούμε πρωτίστως για το αν καταφέρουμε να σταθούμε στα πόδια μας σαν λαός, στηριγμένοι στις δικές μας δυνάμεις, κόντρα σε όσους θέλουν να μας μετατρέψουν σε ανδράποδα των συμφερόντων τους. Τόχουμε ξανακάνει, με το ΕΑΜ, κερδίζοντας παγκόσμιο σεβασμό και αναγνώριση.

Στη μάχη αυτή έχουν θέση όλοι. Ο εργαζόμενος, ο άνεργος, ο αγρότης, ο επαγγελματοβιοτέχνης, ο γιατρός, ο εκπαιδευτικός, ο δικηγόρος, ο καλλιτέχνης, ο συνταξιούχος, ο νέος και η νέα.

Εργατικά συνδικάτα, σύλλογοι, επιτροπές σε χώρους δουλειάς και κατοικίας, συνδικαλιστικές οργανώσεις των μικρομεσαίων, επιστημονικοί φορείς, σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση, που μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο, όπως δείχνει το παράδειγμα του Δήμου της Πάτρας, πρέπει να αποτελέσουν ένα εκτεταμένο δίκτυο, που θα είναι παρόν σε κάθε πόλη, κάθε γειτονιά, κάθε τετράγωνο, με άμεσο στόχο την καταγραφή των προβλημάτων και παράλληλα τη δημιουργία των δομών θα εξασφαλίζουν, σ΄ όσους έχουν ανάγκη, τη σίτιση, τη στέγαση, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τη θέρμανση, το ηλεκτρικό ρεύμα, τη νομική προστασία, τα φροντιστήρια των παιδιών, την ψυχαγωγία.

Ο κατά το δυνατόν μεγαλύτερος συντονισμός αυτού του δικτύου θα το κάνει πιο αποτελεσματικό, αφού θα δίνει τη μεγαλύτερη δυνατότητα της διεκδίκησης περισσότερων πόρων από το κράτος και τους επιχειρηματικούς φορείς, της καλύτερης συγκέντρωσης των πόρων που θα προκύπτουν από την εθελοντική προσφορά, της καλύτερης αξιοποίησης τους.

Στη μάχη αυτή, με το σύνθημα- προειδοποίηση «ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ», θα βρεθούμε, μοιραία, απέναντι σε όσους μας έφεραν σ΄ αυτή τη θέση και η νίκη δεν θα είναι ένα μόνο ένα κομμάτι ψωμί. Θα είναι ο ορίζοντας που ανοίγει για μια άλλη Ελλάδα χωρίς τα δεσμά των πάσης φύσεως δυναστών της, την Ελλάδα της Ειρήνης, της Δουλειάς, της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, της Λαϊκής Κυριαρχίας.

ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

πηγη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

‘’ Ξεπουλημένα γουρούνια!’’

Δεν ανήκουν άραγε σ’ αυτό το χοιροστάσιο όλοι εκείνοι που για κάποια χρήματα ή για λίγη δόξα, για ένα πορτοφόλι, μια εσάρπα, μια κορδέλα, μετατρέπουν τις πεποιθήσεις τους σε άχυρα κάτω από τα πόδια των μεγάλων;

Εκείνοι, οι ακόμα πιο αξιολύπητοι, που για να απολαμβάνουν το προνόμιο της αργομισθίας ή για να φανούν κάπως πιο... λαμπεροί, μετατρέπονται σε αυλικούς, βαλέδες και παράσιτα στις παρακάμαρες των υπουργών ή στις τραπεζαρίες των πλουσίων;

Κι αυτός ο δημοσιογράφος που πουλάει την πένα του σε όποιον πληρώνει καλύτερα, αυτός ο χρονογράφος που γλείφει τις μπότες για να αφηγείται τάχα πώς τις γυαλίζουν, ο νταβατζής, ο ξερόλας γραφιάς, όλοι αυτοί οι τύποι, ξεπουλημένα γουρούνια.

Ξεπουλημένο γουρούνι
εκείνος ο γελωτοποιός που διατηρεί το κύρος του και κερδίζει το ψωμί του κάνοντας τον παλιάτσο μπροστά στο πλήθος,

Ξεπουλημένο γουρούνι,
εκείνος ο κλαψιάρης ποιητής που ζητιανεύει τι θα φάει - όχι τι θα πιει - στις επιτροπές και τα υπουργεία!

Ξεπουλημένα γουρούνια,
όλα εκείνα τα ανθρωπάκι…

Το όγδοο αμάρτημα...

Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα είναι γνωστά. Μας βοήθησε λίγο κι ο Φίντσερ στο Seven να τα εμπαιδώσουμε, λες και δεν τα γνωρίζουμε από τη μέρα που καταλαβαίνουμε τι παίζει σ΄αυτό το κόσμο. Αλαζονεία, οκνηρία, λαιμαργία, λαγνεία, απληστια, οργή, ζηλοφθονία. Νομίζω όμως πως είναι καιρός να μπει στη λίστα κι ένα άλλο διαχρονικό αμάρτημα, που κατά τη ταπεινή μου γνώμη είναι η μάνα όλων των υπόλοιπων.

Η απάθεια..

Κι είναι η μάνα, γιατί αυτή επιτρέπει στα υπόλοιπα να κόβουν βόλτες ανενόχλητα πάνω στη μίζερη αντίληψη της ζωής. Αν τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα μπορούν ν΄ανοίξουν τη πόρτα για τη κόλαση, η απάθεια είναι αυτή που τους επιτρέπει να υπάρχουν, να δίνουν τη καθημερινή τους παράσταση στο θέατρο της παράνοιας που ονομάζεται ανθρώπινος πολιτισμός.

Ψάχνοντας τη λέξη απάθεια, βρήκα μια φράση που ειπε κάποιος άγνωστος. Η ανοχή συνίσταται από εννιά μέρη απάθειας κι ένα μέρος πουτανίστικης αγάπης.

Το 1964 μπροστά στο σπίτι της, η Κίτυ Τζενοβέζε δολοφονείται αγρια ενώ το δράμα παρακολουθούσαν α…

Η αλήθεια για το χρέος, το νόμισμα κι ένας Πίνακας όλο το «ζουμί»

του Όθωνα Κουμαρέλλα

Όλοι μιλούν για το νόμισμα, αλλά ελάχιστοι για το χρέος. Μιλούν για μέτρα μιας κάποιας ελάφρυνσης μέσω επιμήκυνσης, ή μείωσης των επιτοκίων, αλλά ουδείς βάζει το δάκτυλον επί των τύπον των ήλων.

Η αλήθεια είναι ότι και τα δύο -το ευρώ και το χρέος- είναι τόσο πολύ δεμένα μεταξύ τους, που εάν δεν απαλλαγούμε και από τα δύο ταυτό-χρονα, η πορεία προς την τελική καταστροφή είναι προδιαγεγραμμένη και αναπόδραστη.

Ποια είναι η αιτία, που μας είπαν, ότι προκάλεσε τη συνεχιζόμενη για επτά χρόνια «κρίση»;

Η υπερχρέωση της χώρας, που οφείλονταν στη «σπάταλη» ζωή μας και την «άρνησή» μας να γίνουμε.... προοδευμένοι Ευρωπαίοι.

Μας είπαν -και εξακολουθούν να μας λένε- ότι η σωτηρία θα έρχονταν από την αλληλεγγύη των «εταίρων» μας, αφού βέβαια κι εμείς θα γινόμασταν λιτοδίαιτοι και «νοικοκύρηδες». Εμείς όμως εκεί… πεισματάρηδες ανατολίτες αρνούμαστε να μεταρρυθμιστούμε….