Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η δυσκολία του να μείνεις αξιοπρεπής

του Ανδρέα Γιατρά

Για δεκαετίες στην Ελλάδα μια σειρά από παράγοντες με πρωταγωνιστές τα Μ.Μ.Ε τον έντυπο και αργότερα ηλεκτρονικό τύπο προέβαλλαν ως ιδανικό για πρότυπο τον νεοπλουτισμό,τον μη ενεργό πολίτη, τον μη σκεπτόμενο άνθρωπο .
Η έννοια του λαού αντικαταστάθηκε με ένα χειραγωγούμενο όχλο,η κουλτούρα από την ψευτοκουλτούρα η θολοκουλτούρα,η τέχνη από την υποτέχνη,η γνώση από την αμάθεια η ημιμάθεια,το αυθεντικό από το δήθεν και ημιτασιόν.
Ένας λαός που είχε αφήσει στην άκρη τα ιδανικά και οράματα του,τις όποιες ιδέες και αξίες δεν ήταν δύσκολο να πειστεί ότι τα πάντα είναι το χρήμα.
Η αυξανόμενη ανάγκη επίδειξης του πλούτου και του εύκολου κέρδους οδήγησε μεγάλο μέρος του πληθυσμού να στραφεί σε ένα υπερκαταναλωτικό πρότυπο συμπεριφοράς στο οποίο κυριαρχούσαν οι υλικές και όχι οι ηθικές αξίες.
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια κοινωνία που αδιαφορεί για τα ουσιώδη προβλήματα,μια κοινωνία που δεν αγωνία για το τι μέλει γενέσθαι,μια κοινωνία που είναι έτοιμη να θυσιάσει την αξιοπρέπεια της στο βωμό του εύκολου κέρδους η της ανούσιας επίδειξης υλικών αγαθών.
 Όταν σε μια κοινωνία δεν προβάλλονται ως πρότυπα ,η αξιοπρέπεια η ανθρωπιά,η μελέτη,η μάθηση,η αμφισβήτηση,η διεκδίκηση είναι φυσικό επακόλουθο αυτή η κοινωνία να τείνει προς τον ολοκληρωτικό αφανισμό.Όταν μια κοινωνία σε καλεί να εξαργυρώσεις το υπαρκτό η μη υπαρκτό ταλέντο σου με όλων των ειδών τις διευκολύνσεις,αρκεί να υπηρετείς ότι πιο σκοταδιστικό και οπισθοδρομικό και να το βαφτίζεις ως προοδευτικό αυτή η κοινωνία δεν έχει μέλλον.
Σε αυτή την περίπτωση ο πολίτης έχει δύο επιλογές μια εύκολη και μια δύσκολη.
Η εύκολη είναι να υποταχτείς και να ακολουθήσεις το δρόμο της υπηρέτησης όλου αυτού του σάπιου οικοδομήματος,να είσαι ένα υπάκουο ον,να τα έχεις καλά με όλους(με κυβερνήσεις,με φορείς,με οργανισμούς,με τους προβεβλημένους αυτόκλητους σωτήρες όλων των τάξεων και κατηγοριών)
Η δύσκολη είναι να μείνεις αξιοπρεπής γυρίζοντας την πλάτη σε όλα αυτά ελπίζοντας και προσδοκώντας σε ένα καλύτερο μέλλον,μένοντας πιστός σε αρχές και αξίες με το οποιοδήποτε κόστος και τίμημα.

πηγη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Μεταμοντέρνα Αριστερά

Ο όρος «Μεταμοντέρνος» (Post Modern) αφορά ουσιαστικά την τάση, προσπάθεια και προδιάθεση αποδόμησης – διάλυσης ουσιαστικά – όλου του «Μοντέρνου» επιστημονικού, θεωρητικού κεκτημένου, δηλαδή όλου του Πολιτιστικού Κεκτημένου της Νεώτερης εποχής από το τέλος του Μεσαίωνα και δώθε.

Θα χρειαστεί μια σειρά άρθρων για να εξηγήσουμε απλά και στρωτά την αποδομητική - δήθεν εκσυγχρονιστική - τάση των Μεταμοντέρνων Επιστημόνων και των δήθεν ανατρεπτικών τάσεών τους.

Ουσιαστικά οι Μεταμοντέρνοι μάς πάνε όχι μπροστά, αλλά πίσω από τους «Μοντέρνους» ή νεωτερικούς. Όσο και να διαμαρτύρονται οι Μεταμοντέρνοι και η θεωρία τους, αποτελούν μια Επανάσταση ενάντια στη Λογική και μια ασύντακτη και πρωτόγονη επιστροφή στην Προ-Λογική ή Μυθολογική περίοδο. Καλύπτουν δε την βαθιά αντιδραστικότητά τους με κραυγές επιστημοσύνης και προχωρημένης σκέψης…

Αφήνοντας για τις μετέπειτα δημοσιεύσεις την ανάλυση των θεωριών τους, σήμερα θα ασχοληθούμε με την Μεταμοντέρνα Αριστερά (Αριστερά εντός εισαγωγικών), επικε…

Το όγδοο αμάρτημα...

Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα είναι γνωστά. Μας βοήθησε λίγο κι ο Φίντσερ στο Seven να τα εμπαιδώσουμε, λες και δεν τα γνωρίζουμε από τη μέρα που καταλαβαίνουμε τι παίζει σ΄αυτό το κόσμο. Αλαζονεία, οκνηρία, λαιμαργία, λαγνεία, απληστια, οργή, ζηλοφθονία. Νομίζω όμως πως είναι καιρός να μπει στη λίστα κι ένα άλλο διαχρονικό αμάρτημα, που κατά τη ταπεινή μου γνώμη είναι η μάνα όλων των υπόλοιπων.

Η απάθεια..

Κι είναι η μάνα, γιατί αυτή επιτρέπει στα υπόλοιπα να κόβουν βόλτες ανενόχλητα πάνω στη μίζερη αντίληψη της ζωής. Αν τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα μπορούν ν΄ανοίξουν τη πόρτα για τη κόλαση, η απάθεια είναι αυτή που τους επιτρέπει να υπάρχουν, να δίνουν τη καθημερινή τους παράσταση στο θέατρο της παράνοιας που ονομάζεται ανθρώπινος πολιτισμός.

Ψάχνοντας τη λέξη απάθεια, βρήκα μια φράση που ειπε κάποιος άγνωστος. Η ανοχή συνίσταται από εννιά μέρη απάθειας κι ένα μέρος πουτανίστικης αγάπης.

Το 1964 μπροστά στο σπίτι της, η Κίτυ Τζενοβέζε δολοφονείται αγρια ενώ το δράμα παρακολουθούσαν α…

Οι τροχιστές και οι θυγατέρες που δεν ήξεραν... Δεν ρώταγαν.

Τα λέγαμε από καιρό, για το εργασιακό περιβάλλον - κρεατομηχανή. Τα λέγαμε από καιρό με επίλογο να μου προσάπτεις πάντα άρνηση, θυμό, απόγνωση και υστερόγραφο το ΑΜΑΝ ΡΕ ΜΑΝΑ πιο απαισιόδοξος πεθαίνεις...



Οχι δεν πέθανα, ακόμη, όμως έχουν πεθάνει άλλοι πριν την ώρα τους, χιλιάδες άλλοι και ταυτόχρονα δεν γεννήθηκαν άλλοι, χιλιάδες άλλοι.

Πάμε στην κρεατομηχανή που αφήσαμε πιο πάνω. Τι έγινε στην δουλειά σου; στον όμιλο όπως αρέσκεται να αυτοαποκαλείται.

Τι σου ζήτησαν για «μίαν ετέραν ανανέωσιν» 6μηνιαίας συμβάσεως; Επικύψεις; Δουλικότητα; Γλοιώδη υπακοή; Σεβασμό στο χέρι που σε ταΐζει;

Τι κι αν ήσουν δεύτερη στις εννιά στην παραγωγικότητα. Στο είπαν ξεκάθαρα. Αυτό δεν έχει σημασία. Σημασία έχει η τυφλή υπακοή. Να γίνεις τα μάτια και τα αυτιά της υπεύθυνης , η οποία με την σειρά της είναι τα μάτια και τα αυτιά της μεγαλοϋπεύθυνης και πάει λέγοντας.
Τι σου ζήτησαν βρε θυγατέρα να καρφώνεις, να προσκυνάς για ένα ξεροκόμματο. Να ρουφιανεύεις τις άλλες θυγατέρες, να προσκυνάς την υπεύθ…